Op (on)regelmatige tijdstippen ontvangen we via Sandra een verslag van delegatieleider Gery Follens van de KBAB op dit Wereldkampioenschap voor juniores.

• Foto’s

Frederik Claes eindigt met het Belgisch Team als 5de in de 2de reeks van de 4 * 100m. Door dit resultaat zijn ze jammer genoeg uitgeschakeld. Hun tijd was 40.43, toch een bevestiging van hun kwalificatietijd.

Dag 12

Na een rustige voormiddag en stevig ontbijt stond Hanne voor één van de grootste uitdagingen uit haar prille atletiekcarrière.

Dag 11

Alle leden van ons team begaven zich richting stadion voor de avondsessie, waar Julien Watrin de halve finale van de 200m zou betwisten en Sofie Gallein de finale van de 3.000m steeple.

Ondertussen waren de kranen dichtgedraaid en konden ze genieten van een grijze, doch droge avond. Omstreeks 19u20 betrad onze snelste man van het land de piste. Hij mocht vertrekken vanuit baan 6, met de snelle Japanner in zijn rug. De start was niet denderend, maar éénmaal de bocht om raakte zijn motor op volle toeren. Het werd superspannend en Julien finishte als 3de van zijn reeks in 21”12. Dubbel balen was het toen vastgesteld werd dat hij met deze tijd in de eerste reeks geplaatst zou zijn en dat hij de 9de tijd van alle deelnemers in de halve finale neerzette. Desondanks kan Julien met opgegeven hoofd op dit Kampioenschap terugblikken waar hij als eerstejaars de 7de plaats haalde in de finale en 9de ter wereld werd op de 200m. En dat kunnen er hem weinig nadoen… Nu moet hij zich nog alleen opladen om samen met Pieter-Jan, Pieter en Frederik de Belgische eer op de 4x100m hoog te houden. Hiervoor verwijzen we naar vandaag vrijdag om 19:10 uur plaatselijke tijd. 

En dan kwam Sofie Gallein aan de (steeple)bak. Zonder complexen, met de gedachte ‘ik heb niets te verliezen… alleen alles te winnen…’ kwam onze sympathieke Roeselaarse atlete en Belgische recordhoudster aan de start. In het begin probeerde ze aan te klampen met de kopgroep, doch bepaalde verstandig zelf haar eigen tempo. Ze kwam, luid aangemoedigd door al haar Belgische en (Duitse? grapje…) WK-vrienden, stilaan op dreef en raapte één voor één haar tegenstandsters op. Met een schitterende laatste kilometer zette ze haar 2de beste chrono ooit neer met 10:23”09 en bleef hiermee amper 3” boven haar Belgische record, neergezet in het Nederlandse Uden op 03-07. Ze mag zich dan ook fier kronen als 9° beste junior-steepleloopster van de wereld, terwijl ze als 11de tijd stond ingeschreven voor de finale. 

Na de wedstrijd werden alle atleten en teamleden bijeengeroepen en werd reeds een eerste ‘sprankelend’ glaasje gedronken (althans voor zij die hun Kampioenschap hebben afgewerkt) op meer dan waarschijnlijk en zonder twijfel  het beste Wereldkampioenschap ooit voor een Belgisch juniorenteam en we zijn nog maar halfweg.

Dag 9

Noodgedwongen werd uitgeweken naar de indoorhal voor de laatste opwarming. Naarmate de ochtend vorderde, werd het weer ook slechter en viel de regen bij de aanmelding met ‘bakken uit de hemel’.  Toch betraden de polsstokspringsters de piste en werkten enkele opwarmingssprongen af. Na enige tijd werd de dames echter binnengeroepen en werd er na overleg met de trainers en teamleaders door de IAAF beslist om de discipline te verschuiven naar morgen vrijdag om 09u30.

Dan was het wachten op Stef Vanhaeren, die moest uitkomen in de 400m Horden. Bij de start bleef het zeer hard regenen, zodat we ons misschien niet moesten verwachten aan toptijden. Maar dat was zonder Stef gerekend. Vertrokken in baan 5, liet hij de man van Ivoorkust Lesley Murray, met een persoonlijke besttijd van 49”83,  langszij komen en bleef rustig zijn race beheersen. Vanaf de 9de horde plaatste Stef zijn ultieme versnelling om zijn reeks te winnen in 50.91, meteen een verbetering van zijn besttijd met 0.09 seconde. Stef kon zijn blijdschap niet op want hiermee is hij de 3de Belg van ons team die een finaleplaats bereikt.  In totaal bezet de Kapellenaar de 4de plaats en mag er aantreden tegen 2 atleten die reeds onder de 50 seconden doken. 5 atleten haalden een tijd onder de 51 bij de halve finale, zodat het morgen om 20u10 (01u10 Belgische tijd (zaterdag)) een open strijd kan worden voor de medailles met 4 Europeanen, een atleet uit Ivoorkust, Japan, Kenia en Trinidad.

Een uurtje later was het de beurt aan sprintkanon Julien Watrin. Na de finale op de 100m van gisteren, die hij schitterend afsloot met een 7de plaats, was het uitkijken hoe Julien dit verwerkt had. Ook hier niets dan lof voor de manier waarop hij zijn race indeelde. Bij het uitkomen van de bocht pakte hij resoluut de leiding over van de Canadees, die gisteren 5de werd op de 100m, om zo beheerst zijn reeks te winnen in een knappe 21”18 (gezien het hondenweer). Hij realiseerde hiermee de 5de chrono van de 48 deelnemers. Vermeldenswaard is zeker dat de wereldkampioen op de 100m, de Jamaicaan Dexter Lee uitgesloten werd met een valse start, zodat het zeker een open strijd wordt in de Halve Finales van vanavond om  19u00 plaatselijke tijd.

Maar vanavond gaat de aandacht zeker ook uit naar Sofie Gallein, die als één van de jongste deelneemsters samen met 11 andere steepleloopsters mag strijden om de wereldtitel van de 3000m steeple. Deze finale staat gepland om 19u30 uur plaatselijke tijd of 00u30 Belgische tijd.  Sofie geeft zoals steeds een relaxe indruk in de aanloop van wellicht wel het hoogtepunt van haar nog prille atletiekcarrière.

Het sprookje gaat hier verder met momenteel reeds 3 finaleplaatsen en 2 halve finalisten.

Dag 8

Gezien het vroege aanvangsuur voor Jeroen, Stef en Camilla, waren de trainers alweer vroeg op post om met hun atleten te gaan ontbijten. De zon was ook alweer van de partij zodat alle omstandigheden gunstig waren voor een mooie ‘Nationale Feestdag’.

Jeroen Van Mulder betrad als eerste de piste voor zijn 110m Horden. In de 2de reeks nam hij een sterke start, hield lang vol, maar kreeg last van zijn blessure bij de laatste horden en liet 16”19 noteren.
Daarna was het  vooral uitkijken naar de reeks van Stef Vanhaeren in de 400m Horden. Vanuit baan 6 in de tweede reeks nam hij een sterke start, gaf een beheerste indruk, deelde zijn wedstrijd goed in en finishte als eerste van zijn serie met een mooie 51”64.  Daarmee rangschikte Stef zich als 5de van alle 49 deelnemers, wat het beste doet hopen voor de halve finale van morgen om 11u20. Daarna kwam Jeroen terug in actie met de discus. Na 2 mindere pogingen, perste hij nog eens alles uit zijn lijf en liet de discus landen na 35m83.

En dan waren alle ogen gericht op de jongste van het team, eerstejaarsscholiere Camilla De Bleecker. In de eerste reeks werd enorm snel gestart met een doorkomst van 60” halfweg. Camilla had het hierbij zeer zwaar om te volgen, maar zo kennen we Camilla: doorzetten is haar motto en in de laatste rechte lijn wist ze nog 2 tegenstanders voorbij te flitsen met 2’06”44  als eindtijd. Als je weet dat Camilla hier de jongste halve finaliste is en - zoals ze zelf nuchter stelde na de aankomst – ze op dit kampioenschap als enige deelneemster binnen 2 jaar nog eens van de partij kan zijn, dan kunnen we haar met haar 16de plaats op 24 halve finalisten alleen maar bewonderen.

De voormiddag werd leuk afgesloten voor onze licht gekwetste tienkamper Jeroen. Want na de twee mindere disciplines van deze dag, ging hij over 3m90 met de polsstok, meteen een persoonlijk record van 8cm. Leuk was zeker dat Jeroen hiermee de top-16 van de wereld. Na 7 onderdelen (polsstok, speer en 1500m nog bij te voegen) totaliseerde Jeroen 4.984 punten.

Na de siesta en het ‘Belgisch feestje’ van de late namiddag, waren we als team weer allen op post om Jeroen aan te moedigen voor zijn meerkamp en Julien Watrin  naar de finale van de 100m te schreeuwen. Jeroen pakte de draad op met de speer. Hij liet die landen bij 46m66, goed voor een 15de plaats in totaal. Om zijn meerkamp af te ronden liep hij naar een 2de plaats in zijn 1500m in een zeer behoorlijke 4’39”64 en haalde daarmee de 8ste plaats in totaal. In totaal realiseerde Jeroen bij de 10-Kamp 6.796 punten, meteen goed voor een 17de plaats op 27 deelnemers. Gezien zijn lichte rugkwetsuur kan Jeroen terugblikken op een mooi resultaat.

Het hoogtepunt van de Nationale Feestdag moest en zou de 100m van Julien Watrin worden. Hij schreef hierbij geschiedenis, want na een 3de plaats in de eerste halve finale, plaatste hij zich voor de grote finale met 10”62. Hiermee werd hij de eerste Belgische junior ooit die een finale haalde bij de 100m op een Wereldkampioenschap. Bovendien was hij de enige blanke atleet die in deze finale mocht starten. Luid aangemoedigd door de meeste atleten (sommigen lagen reeds onder de wol om goed uitgerust aan hun competitie van donderdag te kunnen beginnen) en het hele begeleidingsteam, liep hij vanuit baan 2 een sterke finale doch moest 6 atleten laten voorgaan. Met een 7de plaats in deze ‘historische’ finale in een chrono van 10”56, bezorgde hij ons het zoveelste kippenvelmoment en een prachtige afsluiter van deze memorabele nationale feestdag. Wij hopen dat deze trend zich de volgende dagen verder zet.

Dag 7

Trainster Ilse meldt ons dat Frederik hen heel goed stelt. Ze schreef dat hij heel goed meegaat in de trianingen en dat de groepssfeer super zit. Ook valt Frederik zijn humeur goed op in de groep.

Na het ontbijt op maandagochtend, staken we de koppen bijeen met de delegatieleden en een vertegenwoordiging van de atleten (Aurelie De Ryck en Zenobie Van gansbeke waren de vrijwilligers) om het programma van de dag en de volgende dagen te bespreken.
Deze maandagvoormiddag trainen Dirk Engelen en Chris Van Landschoot met Erwin Leysen en Hanne Van Hessche in Shediac. Sofie Gallein mag een lichte duurloop afwerken, terwijl Zenobie Van Gansbeke en Camilla De Bleecker enkele sprintjes trekken, kwestie van wat beweging te hebben voor hun optreden dinsdag. Ook Jeroen Van Mulder, Julien Watrin en Tarik Moukrim zullen het kalm aandoen met het oog op dinsdag. De spurters en hordelopers werken een krachttraining af in de powerzaal en Aurelie De Ryck werkt samen met Peter Moreels.
Maandagmiddag kregen de spurters een oefensessie met de officiële starter aangeboden en werden de delegatieleden rondgeleid in het stadion. Stephanie Noel en ondergetekende woonden de ’Technical meeting‘ bij om de laatste details van de kwalificaties te kennen. Om 16u15 uur kwam de hele groep nog eens samen en daarna werd alles in gereedheid gebracht voor de openingsplechtigheid van 18u00.

Die openingsceremonie was net als de rest van de organisatie een piekfijn verzorgd spektakel met veel kleur en muziek. Onze optocht was geweldig en bezorgde vele atleten het eerste kippenvelmoment. Bij het betreden van de piste kregen wij een ovatie van jewelste en Camilla De Bleecker werd als jongste gekozen door de groep om vaandeldraagster te zijn. Ook de grote Belgische vlag die voorop gedragen werd door 4 atleten, maakte indruk.
Tijdens deze plechtigheid werd de eerste discipline van het wereldkampioenschap afgewerkt met een zege voor de Kenyaanse Cherono in een beste wereldjaarprestatie van 8’55"07.

Dag 4

Voor het eerst tijdens het verblijf gaf Moncton een ‘grijze indruk’. Maar niet getreurd het grijze wolkendek moest snel plaats maken voor een heerlijk zonnetje, zodat ze weer vol goede moed begonnen aan de 4de dag. Na een stevig ontbijt werkte iedereen zijn training af.? De meeste atleten zochten samen met hun respectievelijke trainers het stadion van Shediac op, waar ze kennis maakten met een nieuwe tartanpiste. Wel was het er een drukte van jewelste, want stilaan zijn alle landen neergestreken in Moncton.Tarik en Julien werkten hun training af in het complex van de universiteit van Moncton en ook Aurelie bleef met Peter op de trainingspiste van Moncton voor haar polsstoktraining.

Stephanie en Gery trokken naar de locatie voor de afhandeling van de accreditaties, waar ze na (toch wel) redelijk lang wachten te horen kregen dat alles in orde was voor ons team. De accreditaties en borstnummers werden uitgereikt en ze kregen tevens een prachtig geschenk voor al onze atleten en het delegatieteam in de vorm van een adidas-rugzak.

Na een lekker middagmaal kreeg iedereen ‘vrijaf’. De meesten genoten van een namiddag ‘siesta’. De 5 meisjes trokken het stadje ‘Moncton’ in voor een beetje ‘sightseeing’. Ook onze kiné Gregory is gans de namiddag in de weer met de massagebehandeling van onze atleten. Vanaf vandaag kunnen onze atleten ook genieten van een ijsbad, dat voor hen op de kop getikt kon worden. Na de siesta zijn ze dan toe aan de bedeling van de accreditaties, borstnummers en de adidas-rugzak.

Leuk is ook te weten dat er hier logischerwijze (misschien wel in tegenstelling met ons land) wel enorm veel mediabelangstelling is. Vanaf volgende week maandagavond (18 uur plaatselijke tijd en 23 uur Belgische tijd is de ‘openingsplechtigheid’ voorzien) zendt de Canadese TV-zender CBC ‘ live-streambeelden’ uit via hun website op het adres: http://www.cbc.ca/sports/amateur/moncton2010/

Je kan merken dat de ‘kampioenschapkoorts’ stilaan maar zeker aan het stijgen is en dat de atleten ook stilaan ‘honger krijgen’ om erin te vliegen…

Zopas kregen ze het eerste signaal van dokter Roel, die door een hevig onweer boven Montreal  minimum 3 uur vertraging heeft opgelopen, zodat zijn aankomst om en bij middernacht voorzien is. Dan zijn ze wel ‘au grand complet’… !!!

Dag 3

Deze dag  start met een heerlijk ochtendzonnetje. De laatste groep heeft zijn ‘jet-lag’ een beetje verslapen met een rustgevende nacht. Iedereen heeft een tevreden gevoel en heeft er afgaande op de sfeer op de trainingen en de kamers duidelijk zin in. Alleen is de vermoeidheid bij sommige atleten nog niet volledig verwerkt, maar daar werken ze wel aan.

In de voormiddag wordt een rustige training afgewerkt en al onze trainers kiezen in functie van hun discipline hun favoriete terrein uit. Goed nieuws valt er zeker te melden dat de kiné-tafel eindelijk aangekomen is en ook Peter weet met zijn geluk geen blijf want bij controle van de containers blijken de polsstokken ook gearriveerd.
De temperatuur stijgt tegen middag alweer tot 28°, hoewel er iets meer wind waait, wat natuurlijk zeker welkom is.
Deze voormiddag werkten ze ook de eerste ‘technical meeting’ af met de trainers en de medische staf. Ook deze namiddag werden de atleten voor het eerst samengeroepen voor te maken afspraken en richtlijnen. Enkele leuke groepsfoto’s werden genomen voor het thuisfront (geniet mee van de teamsfeer) en daarna trokken ze de campus op voor een verkenning van de ganse accommodatie. Ons eerste contact met de TIC verliep schitterend want op al de wensen en vragen kregen ze een snel en correct antwoord, eens te meer een pluim voor de organisatie.

Tarik trok als eerste atleet naar de trainingspiste van Shediac voor een duurtraining en daar ook niets dan lof voor de accommodatie en de geboden diensten.

Na een heerlijke namiddagsiësta en een verkenning in de stad Moncton waar de zoektocht van enkele delegatieleden naar een gezellige pub eindelijk beloond werd, genoten van een heerlijk avondmaal.

Op nu naar dag 4 en alweer een dagje dichter bij het Kampioenschap…

Dag 2

Nadat Jeroen, Daniel, kiné Gregory en Dirk onze rangen hadden vervoegd omstreeks 01.30 uur plaatselijke tijd na een 25 uur lange reis, mochten ze genieten van een intense doch korte nachtrust.
De dag begon zeer mistig maar naarmate de uren vorderden, kwam de zon te voorschijn en konden we genieten van een aangename 28 graden.

Na ons eerste ontbijt besloten de trainers om een rustige durloop in te lassen voor Tarik, Camilla, Sofie en Jeroen. Gezien de prachtige fasciliteiten binnen de universiteit van Moncton, bleven ze hiervoor ter plaatse.

Ondertussen bezochten de kiné Gregory, Nathalie en delegatieleider Gerry de site om de opwarmingspiste en andere belangrijke locaties te verkennen. Ze zagen een prachtige opwarmingspiste met 8 mondo-banen en één bocht. Deze is ook voorzien van polsstoksstand en verspringbak. Daarnaast bewonderen ze een pracht van een indoorpiste met 4 banen over 200m rondom en dezelfde kampplaatsen als buiten. De Canadezen lieten werkelijk niets aan het toeval over.

Na het middagmaal genoten onze WK-gangers van een korte siesta, waarna ze met de bus naar en lokaal winkelcentrum trokken. Stilaan werd het tijd om de 14 overige juniores op te halen aan de luchthaven. Samen met Jorgel trok Gerry er naartoe, waar ze na het begroeten van de reeds gearriveerde Peter en de ouders van Hanne, onze Belgen met open armen ontvingen. Deze keer geen vertragingen of problemen met de bagage, zodat ze met de bus tijdig de verblijfplaats bereikten.

Na een warm onthaal en het avondmaal trokken ze omstreeks 10.45 uur richting kamer, waar vooral de pas aangekomen atleten en trainers genoten van een welgekomen nachtrust.

Dag 7 van het verblijf in Canada begint reeds zeer vroeg. Na de geslaagde openingsceremonie, waarvan u reeds een sfeerbeeld kreeg, brak een onweer los boven Moncton. Dit zorgde voor een welgekomen afkoeling voor de nachtrust van ons team, dat vandaag voor het ‘grote examen‘ staat.
Coaches Dirk, Chris, Ilse, Stephane, kiné Gregory, teamleader Stephanie en Gerry zijn reeds om 05.30 uur uit de veren om samen met atleten Sofie, Camilla, Jeroen en Tarik van een versterkend ontbijt te genieten. De temperatuur is zeer aangenaam en de zon breekt reeds vroeg door de wolken. Door het  onweer hangt er wel meer zuurstof in de lucht.  Daarna begeven ze zich richting piste voor een laatste opwarming. De sfeer blijft ontspannen en de atleten hebben een goede nachtrust achter de rug.

Om 09.00 uur stipt werd het Kampioenschap dan eindelijk op gang geschoten. Sofie Gallein mocht als eerste de arena betreden voor de 2de reeks van de 3000m Steeple. Ze bouwde haar wedstrijd, bij een luchtvochtigheid van 98%, verstandig op  en schoof zienderogen naar voor in haar reeks. Ze haalde de 6de plaats in haar reeks. Wetende dat de 4 snelsten naar de finale mochten en de 4 beste verliezende tijden, werd het nog even spannend, maar snel kwam de verlossing en met de 11de tijd in totaal mag Sofie als eerste Belg hier naar de Finale van de 3000m steeple, waar ze met de 12 besten ter wereld kan wedijveren op 22 juli om 19.30 uur plaatselijke tijd. 

Daarna kwam Jeroen Van Mulder als tienkamper aan de start van de 100m. Ook hij liep een goede wedstrijd en met 11”25 verbeterde hij zijn persoonlijke beste in de decathlon met 0.14”.

Dan was het de beurt aan onze ‘benjamin’ Camilla De Bleecker op de 800m. Ze liep een dijk van een wedstrijd, alsof ze reeds jaren ervaring heeft en bleef verstandig volgen om met een knappe eindspurt te eindigen in 2’07”49, goed voor een 3de plaats in haar reeks en rechtstreeks geplaatst voor de halve finale.

Ondertussen was Jeroen ook begonnen met zijn verspringen waar hij met één nulsprong en 2 geslaagde pogingen net onder de 7m bleef met 6m99. Bij het kogelstoten liet hij 11m57 optekenen, maar moest zijn laatste poging staken wegens een lichte rugblessure. Hopelijk raakt hij voldoende hersteld tegen vanavond.

Tarik Moukrime had wel wat pech met de reeksindeling, want hij ging van start in de sterkste reeks met een eindtijd van de winnaar  van 3’41”99. Onze eerstejaarsjunior had het zeer zwaar om uit het kluwen weg te geraken en finishte als 10de in zijn reeks met 3’49”47 als eindtijd. Hij realiseerde de 29ste tijd op 42 deelnemers.

En dan betrad Julien Watrin de arena. In de ongunstige 1ste baan, vertrok hij met de 3de snelste reactietijd. Hij maakte een enorme indruk en door de luidsprekers weergalmde dat de ‘Belgian athlete’ de reeks gewonnen had. Een blik op het elektronisch scorebord leidde tot gejuich, want met een tijd van 10”31 won Julien zijn reeks. Maar helaas kan dit Belgisch record (cfr 10”39 van Julien) niet gehomologeerd worden wegens 2,2 meter rugwind. Maar wat bleek na alle reeksen… Julien staat voorlopig met de snelste tijd genoteerd van alle 57 gestarte deelnemers. Dit ziet er veelbelovend uit !

Vanavond werkte Jeroen zijn 10-kamp verder af en sprong naar een knappe 1m89 hoog. Op de 400m liet hij een goede 50”52. Hiermee sluit Jeroen zijn eerste dag van de tienkamp af met 3.693 punten en staat voorlopig op een 17de plaats op 26 deelnemers.

Met een plaats in de finale, een plaats in de halve finale en een (weliswaar niet homologeerbaar) Belgisch record en snelste tijd op de 100m, kan er moeilijk gesteld worden dat ons team haar start miste.

Leuk is ook te weten dat een delegatie van ons team morgen uitgenodigd werd op een ‘Belgisch feest’ ter gelegenheid van de Nationale Feestdag. De decaan van de universiteit van Moncton, Belg van origine, nam hiervoor het initiatief om met alle Belgen uit de regio een ‘nationaal feestje’ te bouwen. We kijken er naar uit…

Dag 6

Vandaag waren we blij dat de zon terug van de partij was voor de drukste dag van onze Belgen. Om 06u00 waren we reeds op post voor een stevig ontbijt met Zenobie Vangansbeke, Aurelie De Ryck en Hanne Van Hessche, begeleid door hun trainers Dirk, Peter en Chris.

Na de laatste opwarming en de nodige peptalk begaven Aurelie en Zenobie zich naar de call-room voor hun disciplines. Zenobie mocht de spits afbijten met de 1.500m, waarin ze in reeks 2 startte. Na een trage aanvangsfase van 1’10” op de 400m en 2’20” op de 800m, werd het tempo in de laatste ronde fel opgevoerd en Zenobie deed wat ze kon om haar treintje aan te hangen.  Ze strandde op de zevende plaats met haar tweede beste chrono ooit : 4’21”83. Ze realiseerde hiermee de 19° tijd van de 35 atleten. Haar eerste reactie was natuurlijk de ontgoocheling, maar nuchter en positief ingesteld als ze is, zal ze die snel kunnen wegwerken. Ondertussen was Aurelie ook begonnen aan haar polsstokavontuur. Bij de opwarming zag alles er nog goed uit, en bij de eerste poging op de aanvangshoogte 3m65 lukte het bijzonder wel. Maar daarna sloeg het noodlot toe en moest ze de strijd staken na 3 mislukte pogingen op 3m85. Dubbel balen was het zeker als je weet dat er nog atleten moesten opgevist worden met 3m85 om de finale te bevolken… Ook hier moest de troostende schouder van de teamleader soelaas brengen.

Daarna kwamen onze hordenlopers Dario en Dries in actie. Dries kwam als eerste in actie in de 6° reeks baan 7. Dries startte perfect doch kreeg in de wedstrijd last van een ‘handtastelijke’ Canadees, die hem licht hinderde. Met zijn klasse en versnelling na de laatste horde wist hij nog de begeerde 3° plaats te bereiken in 14”01. De reeks erna was Dario aan zet. Ook hier vanuit baan 2  een snelle start van Dario, die met een perfecte techniek en versnelling na de laatste horde, de 2° plaats in zijn reeks wist te bereiken met een chrono van 13”80, een verbetering van zijn besttijd met 0.02”. Opdracht volbracht dus voor onze hordenlopers die zich morgen mogen meten met de beste 24 hordenlopers van de wereld tijdens de halve Finales.
Om 10:45 uur moest Erwin zich meten met het Afrikaans geweld op de steeple. Voorzichtig gestart liep Erwin een ‘dijk van een wedstrijd’. Ronde per ronde raapte hij zijn tegenstanders op om uiteindelijk te finishen in een prachttijd van 8’55”96. Hiermee verbeterde Erwin zijn persoonlijke besttijd met liefst  3”90. Hiermee werd hij 7°, en gezien er maar 4 rechtstreeks doorgaan naar de finale, had hij de 3° van de 4 toegelaten verliezende tijden. Het  was dus spannend uitkijken naar de 2° reeks voor de tijd van de 6de atleet. En wat bleek? Hij finishte in 8’55”77, of amper 0.22”sneller als Erwin en daarmee ging zijn finaleplaats met de 13° tijd op 30 deelnemers  in rook op.  Ondanks de grote ontgoocheling kunnen we stellen dat we hier een man aan het werk zagen met een groot ‘strijdershart’ tot op de laatste meter… Spijtig maar de atletieksport heeft ook zijn harde kanten…
Aan de overzijde was Hanne in alle rust begonnen met de kwalificatie van het hoogspringen. Samen met 5 andere hoogspringsters werkte ze een perfect parcours af om met 4 gelukte sprongen de 1m81 te bereiken. Dan bleek dat slechts 10 atleten aan deze hoogte voldeden, zodat er nog 2 atleten met 1m78 werden gerecupereerd. Zondag mag Hanne zich als 4° Belg van ons team opmaken voor de grote finale om samen met 11 andere atleten te dingen naar de wereldtitel.
Bij de avondsessie mocht ons kwartet met Pieter-Jan, Pieter, Frederik en Julien het om 19:18 uur opnemen in een bijzonder zware reeks 2 tegen landen als de Bahamas, Polen, Thailand, Australie, USA en Nigeria. Hierbij kenden ze wel pech met de loting want de ongunstige baan 8 werd hen toegewezen. Pieter-Jan nam een zeer behoorlijke start en loste af met Frederik, die op zijn beurt de stok wisselde met Pieter, die de laatste bocht mocht afwerken om door te geven aan Julien, die het werk mocht afronden. Hier en daar waren er wel enkele kleine foutjes op te merken, maar met een tijd van 40”43 realiseerden onze jongens de 12° tijd op 21 ploegen. Hiermee bleven ze alweer onder de kwalificatielimiet voor Moncton, maar waren in deze sterkste race niet opgewassen tegen de USA die met 39”69 de beste wereldjaarprestatie neerzetten en Nigeria die ook onder de 40” doken (39”95).
En dan keken we uit naar onze Stef, die een uurtje later bij de finale van de 400m Horden zou kunnen zorgen voor één van de vele hoogtepunten voor ons team. Met de tweede snelste reactietijd (0.167) schoot Stef uit zijn blokken en werkte alweer een perfecte race af.  Hij deed er alles aan om in het spoor van het leidend trio in de buitenbanen te geraken, werkte zijn horden technisch perfect af, doch kreeg het in de laatste bocht behoorlijk lastig, waardoor hij de laatste 100m op karakter moest afwerken. Hij werd schitterend 6° en de klok wees voor hem 50”99 aan, waarmee hij voor de 2° keer op rij onder zijn persoonlijk record van voor het WK bleef. De finale was net als het ganse Kampioenschap van een zeer hoog niveau want de nummers 1 en 2 haalden met 49”30 en 49”46 tijden die tot de verbeelding spreken. Stef bezorgde hiermee voor ons land voorlopig de sterkste prestatie van dit Wereldkampioenschap en reageerde totaal uitgeput met zijn legendarische woorden: ‘Ik heb gevochten en ben gestorven…!’, de ingesteldheid zoals we graag van een groot sportman horen.

Dit brengt de voorlopige balans van ons schitterend team op 4 finaleplaatsen en 4 Halve finale-plaatsen of nu reeds het beste Wereldkampioenschap ooit uit de Belgische atletiekgeschiedenis.

Dag 10

Ze mocht meedingen voor de titel van beste hoogspringster ter wereld bij de juniores en zou de strijd aangaan met 11 andere atleten.
Hanne sloeg de aanvangshoogte over en begon onmiddellijk op 1m73. Net als bij de kwalficaties werkte ze een perfect parcours af en slaagde bij haar eerste poging telkens op 1m78, 1m82, 1m86. Bij 1m89 mocht ze aldus als enige atlete die nog geen missers liet optekenen, aan de leiding beginnen. Onder de luide aanmoedigingen van het ganse team van atleten en begeleiders faalde ze echter 3 keer op deze hoogte, maar zette met 1m86 wel haar beste seizoensprestatie neer en bleef hiermee slechts 1 cm onder haar beste ooit. Het was natuurlijk bang afwachten wat de concurrentes zouden presteren op deze hoogte, temeer dat de Litouwse de vorige hoogte bij de 2de mislukte poging had overgeslagen, maar wel bij haar laatste kans en eerste poging over 1m89 in haar opzet slaagde. De atlete uit Montenegro slaagde als eerste op de hoogte, gevolgd door de Italiaanse die bij haar 2de poging deze hoogte bereikte.  Het verdict was dus onverbiddelijk en Hanna moest  genoegen met de meest gehate 4de plaats.

Niettemin zorgde Hanne hiermee voor de kers op de taart voor ons Belgisch team, dat met 4 finaleplaatsen en 4 Halve finaleplaatsen bewees dat de atletieksport in België op verre na dood is en dat de toekomst wel degelijk verzekerd is.
Het was alvast de meest spannende en schitterende afsluiter van een Wereldkampioenschap, dat gekenmerkt gaat als het beste ooit in de Belgische atletiekgeschiedenis.
Vanavond mogen alle riemen losgegooid worden en wordt er in de Stad Moncton nog een mega-afscheidsfeest georganiseerd.
De Nationale juniorenploeg reist dan morgen in de loop van de dag af om dinsdag 27 juli te landen op Belgische bodem. Om 08u35 landt de eerste groep in Zaventem, gevolgd door een 2de groep om 12u05 en een 3de groep om 16u15. 

Mijn bijzondere dank gaat zeker uit naar het schitterende begeleidingsteam, dat de atleten telkens op professionele wijze klaarstoomde voor het grote werk, de medische staf voor hun goede zorgen en vooral en natuurlijk de atleten, die door een ongekende discipline en teamspirit zorgden voor het hoogtepunt uit hun prille atletiekloopbaan. We hebben genoten van het begin tot het einde en ik zou durven stellen… nog meer van dat… wat kan de atletieksport toch mooi zijn…!!!

Tot in Zaventem,

Een fiere, dolgelukkige en (beetje) vermoeide delegatieleider.