Lignano (It) – Stage Fondlopers – Dag 3


Trainen, eten. slapen, trainen, eten, slapen.

Dat zou kort samengevat het verslag van deze bijna-doodervaring kunnen zijn.
Wat bezielt een mens om vrijwillig te vertoeven tussen volwassen mannen, die huilend over de finishlijn vallen na alweer een verschroeiend snelle 400m? Het heldere licht dat zondag heet aan het eind van de tunnel der lijden….
De zon die ’s ochtends al onbarmhartig schijnt tijdens de duurlopen langs het eindeloze strand.
De lambourghini murcielago die je rakelings voorbijscheert bij het inlopen naar het stadion.
Het pijlsnelle mondo van het atletiekstadion dat schijnbaar moeiteloos onder de spikes voorbijschiet.
Dat zijn de momenten die ruimschoots opwegen tegen de spartaanse onderkomens en het gaarkeukenvoedsel dat een regelrechte belediging vormt voor de Italiaanse keuken.

En bovenal is er de alomaanwezige zon die de pijn in de benen altijd weer weet te verzachten met haar heilzame stralen.

4 comments

  • Peter S.

    Anke, ge ziet er echt niet uit op de foto. Ge kunt toch tenminste uw haar wat kammen volgende keer. De trainingen zullen hun vruchten afwerpen binnekort. Smijt de kok eruit jongens..Ciao !!

  • daisy

    Als straks de PR’s sneuvelen weten jullie waarvoor je het gedaan hebt! Hou vol.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *